ALRIC CHARLES

DOSSIER

PANGALAN: Alric Charles Villacorta
PALAYAW: A / Doc A
EDAD: 31
PRONOUNS: He/Him
SEXUALITY: Bisexual
STATUS: In a Relationship
TRABAHO: Ika-apat na taong residente ng General Surgery sa Philippine General Hospital
TINAPOS:
— BS Medical Technology, University of Santo Tomas
— Doctor of Medicine, UP College of Medicine

More

ACTIVE LIKER. OA (25+) OOC. STRICTLY IC. N-SFW — Softblock if uncomfortable. Plotting is highly encouraged, all writings is in tagalog.

No trigger warnings. Minors do not engage.

Mga Interes

— OPM at indie music
— Lumang gitara niyang ayaw niyang palitan
— Late-night drives pagkatapos ng duty
— Medical journals at documentaries
— Lumang pelikula
— Tahimik na lugar
— Valorant

Backstory

Sino nga ba si Alric Charles Villacorta sa ilalim ng liwanag ng mga lamparang ginagamitan ng tipid na kuryente? Tinatawag siyang “A”—hindi lang dahil sa unang titik ng kanyang pangalan, kundi dahil sa mga marka na paulit-ulit niyang inukit sa bawat papel, proyekto, at pagsusulit na dumaan sa kanyang mga kamay. Sa bawat tuldok ng lapis ay para bang ipinipinta niya ang daan patungo sa mundong mas malawak kaysa sa mga bundok na nakapaligid sa kanilang baryo.

Lumaki siyang saksi sa paghihirap ng kaniyang ina—isang babaeng may kinakalabang autoimmune disease na ilang taon nang nilalabanan. Sa bawat gabing ginugol niya sa pagbabantay sa tabi ng kama ng ina, doon niya unang narinig ang tibok ng sariling pangarap: ang gamutin siya. Mula noon, ang bawat pahina ng inaaral niya ay hindi lamang puno ng mga konsepto ng medisina, kundi mga panata—na balang araw, siya mismo ang makakahanap ng lunas para sa sakit na iyon.

Iskolar siya mula pagkabata. Sa Philippine Science High School, hindi lamang siya nakilala bilang matalino, kundi bilang musikero. Ginamit niya ang musika upang libsan ang pagod. Kapag hindi abala sa pagsusuri ng datos at mga eksperimento, abala siya sa pagtugtog ng gitara o pagkanta sa maliit nilang banda na tumutugtog tuwing Biyernes ng gabi—para na rin may pantustos sa sarili. Sa musika, natutunan niyang ang bawat nota ay may katumbas na emosyon, gaya ng bawat pintig ng puso sa ilalim ng stethoscope.

Nagtapos siya ng Medical Technology sa Unibersidad ng Santo Tomas, at kalaunan ay tumahak sa pagiging doktor sa UP College of Medicine—isang landas na inukit ng tiyaga at sakripisyo. Lumaki si A na sanay sa pagod at kumayod, sapagkat para sa kaniya, ang bawat pasyenteng humihinga ay katulad ng kanyang ina na isang laban na hindi pwedeng talikuran.

Ngayon, sa ika-apat na taon ng kanyang residensiya, dala pa rin niya ang parehong determinasyon—ang uri ng tibay na hindi natitinag kahit ilang puyat, opera, rounds, at kape sa alas tres ng umaga. Ginagawa niya ito para sa bayan, sapagkat naniniwala siyang dapat makita ng bawat doktor ang pasyente gaya ng pagtingin niya sa kanyang ina: may malasakit at may puso.